واعظی پرسید از فرزند خویش هیچ می دانی مسلمانی به چیست؟ صدق و بی آزاری و خدمت به خلق هم عبادت هم کلید زندگیست گفت:زین معیار اندرشهر ما یک مسلمان است آن هم ارمنیست

به خدا در دل و جانم نیست هیچ جز حسرت دیدارش سوختم از غم و کی باشد غم من مایه ی آزارش

بعضی وقتا آدما فک می کنن کسی به انتظارشون نشسته یا کسی به یادشونه ولی اشتباه این فکرا و خیالا اشتباهه هیچ کی منتظر کسی نیست هیچ کی دلش برای کسی تنگ نمیشه این ما آدماییم که خودمونو گول می زنیم وسلام.

فک می کنم این روزا دختر بدی شدم نمی دونم چرا ولی فک می کنم بد باشی بهتره یعنی این روزا بدارو بیشتر دوست دارن هر چی با آدما صادق و رو راست باشی یا خاکی باشی فک می کنن یه چیته باید خودتو بالا بگیری یا به ظاهر خوب جلوه بدی چون این مردمی که من میشناسم عقلشون به چشمشونه اصلا هرچی ساده تر باشی به چشم نمیا...

دلخوشم با نفسی حبه قندی چایی... صحبت اهل دلی فارغ از همهمه ی دنیای دلخوشی ها کم نیست، دیده ها نا بیناست...